Grappling - co to jest? Pochodzenie, zasady, trening.

Rywalizacja pozbawiona ciosów, kopnięć, a nawet ataków za pomocą łokci. Zamiast tego mająca do dyspozycji cały arsenał chwytów, obaleń, dźwigni oraz duszeń. To właśnie definicja grapplingu, w którym o zwycięstwie decyduje to, kto i w jaki sposób kontroluje pozycję i przeciwnika, a nie to, kto wyprowadza mocniejsze uderzenia. Skąd się wywodzi, jakie dyscypliny obejmuje, na czym polegają jego zasady i dlaczego stanowi jeden z fundamentów MMA?

Sprawdź, co warto wiedzieć o grappling. Jak wyglądają jego zasady i trening, a także - jak możesz zacząć swoją własną przygodę z tą formą rywalizacji na macie.

Czym jest grappling?

Grappling to tak naprawdę jedna zbiorcza nazwa stylu walki opartego wyłącznie na chwytach, obaleniach, kontroli przeciwnika oraz wymuszaniu poddania. Nie ma w niej miejsca na uderzenia pięściami, kopnięcia nogami, ani na ciosy łokciami czy kolanami. W praktyce pod tą nazwą skrywa się technika, którą wykorzystuje się w wielu różnych sztukach walki. Zadaniem chwytów grapplingowych jest doprowadzenie do sytuacji, w której Twój przeciwnik sam się podda (poklepując o Ciebie, siebie lub matę). 

Jakie dyscypliny wchodzą w jego skład?

Tzw. walka w chwytach to jedna z najstarszych form rywalizacji w historii ludzkości. W końcu do wczesnych form grapplingu z powodzeniem możemy zaliczyć antyczne zapasy. Współczesny grappling z kolei (jako odrębna kategoria) ukształtował się znacznie później, bo dopiero w drugiej połowie XX wieku. Jego rozwojowi sprzyjały rosnąca popularność MMA, ekspansja BJJ na cały świat oraz powstanie zawodów typu submission wrestling. 

Jednak w praktyce tak naprawdę stanowi on "parasol", pod którym mieści się kilka osobnych sztuk walki, a każda z nich akcentuje coś innego. Są to, chociażby:

• brazylijskie jiu-jitsu (gi i no-gi) - skupia się na walce w parterze, dominacji pozycyjnej oraz finisherach (dźwigniach i duszeniach),
• wrestling (freestyle i klasyczny) - kładzie nacisk na obalenia, kontrolę i pracę w stójce,
• judo - dyscyplina olimpijska oparta głównie na rzutach, w której wykorzystujesz siłę przeciwnika przeciwko niemu samemu,
• sambo - rosyjski system łączący elementy zapasów z dźwigniami na nogi.

Współczesny zawodnik często czerpie techniki z kilku tych systemów jednocześnie. To zresztą zupełnie naturalne - każdy styl ma swoje mocne strony, a najlepsi po prostu biorą to, co najlepsze - z każdego z nich.

Grappling jako osobna sztuka walki - zasady

Walka może zostać zakończona na trzy sposoby:

• Po pierwsze - poprzez poddanie (odklepanie, czyli tzw. tap), w wyniku założenia dźwigni na staw lub duszenia.
• Po drugie - decyzją sędziów (na podstawie zdobytych punktów). Punktacja zależy od organizacji, ale generalna zasada jest podobna. Punkty przyznawane są np. za obalenia, przejścia do dominujących pozycji oraz za utrzymanie tej kontroli przez określony czas.
• Po trzecie - poprzez dyskwalifikację (np. za złamanie zasad).

Różne federacje mają różne regulaminy, a to oznacza, że każda z nich ma swoją listę dozwolonych i zakazanych technik. 

Grappling a MMA - dlaczego to fundament w mieszanych sztukach walki?

Jeżeli piszemy już o grapplingu, to nie sposób choć trochę nie wspomnieć o MMA. Dlaczego? A no dlatego, że większość pojedynków mieszanych sztuk walki w pewnym momencie i tak w końcu przechodzi do parteru, czyli… do naturalnej domeny właśnie tej techniki.

Umiejętności w tym zakresie pozwalają dyktować miejsce walki (czy bijemy się w stójce, czy schodzimy do parteru). Dodatkowo, wcale nie ograniczają się tylko do ataku. Pełnią bowiem również rolę defensywną. Dobry zawodnik potrafi po prostu odmówić pójścia w parter rywalowi, który tego chce, a także zmusić go do walki w stójce (i na odwrót). Nie bez powodu mówi się, że niemal wszyscy mistrzowie UFC mają właśnie bardzo solidną bazę zapaśniczą lub grapplerską.

Jak wygląda w praktyce? Przegląd pozycji, technik i chwytów.

Fundamentalna logika najpierw stawia na wypracowanie pozycji, a dopiero potem na atak.

Hierarchia pozycji wygląda mniej więcej tak (od najsłabszych do najmocniejszych):

• guard / half guard - pozycje neutralne lub lekko defensywne, w których kontrolujesz rywala z dołu,
• side control - pozycja neutralna do średnio dominującej, w której dociskasz przeciwnika z boku,
• mount - dominująca pozycja, w której siedzisz okrakiem na korpusie rywala,
• back mount - jedna z najmocniejszych, w której kontrolujesz przeciwnika od pleców.

Gdy uda Ci się je wypracować - możesz sięgnąć po ataki kończące walkę, czyli: dźwignie stawowe (armbar - na łokieć, kimura - na bark, heel hook - na piętę czy kneebar - na kolano) lub duszenia (rear naked choke - klasyczne duszenie od tyłu, gilotyna, anaconda oraz triangle - trójkąt z nóg).

W jaki sposób trenować grappling?

Standardowa jednostka treningowa zazwyczaj składa się z trzech części. Zaliczamy do nich rozgrzewkę (z elementami specyficznymi dla grapplingu), trening techniczny (np. kilku wybranych technik) oraz sparingi (walka z partnerem w warunkach pełnego oporu). Pojedyncza sesja trwa zazwyczaj od 60 do 90 minut, a początkujący są wprowadzani do sparingu stopniowo - nie od pierwszych zajęć.

Jeżeli właśnie podjąłeś decyzję, że chcesz spróbować swoich sił - oto kilka praktycznych wskazówek:

Po pierwsze - znajdź dobry klub w swojej okolicy. Szukaj takiego, który oferuje treningi BJJ, grappling lub wrestling - najlepiej z instruktorami, którzy mają udokumentowane doświadczenie i kompetencje w tym zakresie.

Po drugie - zadbaj o odpowiedni strój. Spraw sobie rashguard i wygodne spodenki. Zdecydowanie odradzamy bawełniane koszulki - szybko nasiąkają potem, krępują ruchy.

Po trzecie - nie bój się zacząć od zera. Grappling to dyscyplina wyjątkowo przyjazna dla dorosłych zaczynających od podstaw. Brak uderzeń znacząco obniża próg wejścia i zmniejsza ryzyko kontuzji w porównaniu ze sportami uderzeniowymi. Nie musisz być sportowcem, żeby wejść na matę.

Po czwarte - postaw na regularność. Postępy są ściśle związane z częstotliwością treningu, a nie z intensywnością pojedynczych sesji. Lepiej trenować 3 razy w tygodniu po godzinie, niż raz w tygodniu przez trzy godziny.

Czas wejść na matę. Zadbaj jeszcze o to, w czym to zrobisz.

Mata potrafi szybko zweryfikować jakość ubrań, w których się na nią wychodzi. Naprężenia, tarcia, chwyty, dociski, dynamiczne przejścia - wszystko to sprawia, że tani materiał odpada po kilku sesjach.

Dlatego, jeśli chcesz uniknąć takich “niespodzianek”, udaj się do naszego sklepu, gdzie czeka na Ciebie odzież zapaśnicza zaprojektowana z myślą właśnie o tej formie walki. Polska produkcja, mocne szwy, materiały, które trzymają fason oraz dobrze odprowadzają pot - i co najważniejsze, wzory, w których po prostu chce się trenować.

Potrzebujesz pomocy z doborem rozmiaru lub modelu? Napisz do nas - jesteśmy do Twojej dyspozycji.